تو را به جای تمام کسانی كه نشناخته‌ام

 دوست میدارم

 تو را به جای تمام روزگارانی كه نزيسته‌ام

 دوست میدارم

 برای خاطر عطر نان گرم و برفي كه آب مي‌شود

 وبرای خاطر نخستین گل‌ها

 برای خاطر حيواناتي پاك

 كه انسان نمي‌ترساندشان تو را به خاطر

 دوست داشتن دوست می دارم تو را به جای

 تمام کسانی كه دوست نمي‌دارم

‌دوست می دارم چه كسي جز تو مرا نشانم

 مي‌دهد مني كه چنين كم خود را مي‌بينم

 بي‌تو چيزي نمي‌بينم جز برهوتي گسترده بين

 گذشته وامروزتمام آن مرگ‌ها را پشت سرگذاشتم

 روي كاه نتوانستم ديوار آينه‌ام را سوراخ كنم بايد

 زندگي را كلمه به كلمه مي‌آموختم همان‌طوركه

 از ياد مي‌بريم.

 تو را دوست می دارم براي دانايي‌ات كه

 دانايي‌ام نيست براي سلامتي دوستت دارم

 مقابل تمام آن چيزهاكه فقط وهم‌اند

براي قلب جاوداني كه صاحبش نيستم

 تو فكر مي‌كني ترديد هستي و چيزي جز یقین

 نيستي تو خورشيد بزرگي كه بر سرم بالا

 مي‌آيد آن هنگام كه به خود يقين دارم که

دوســـــــــتــــــــــــــــــــــــــــــــــت دارم.