امشب در سکوتی مطلق در اتاقی متروک لابه لای کاغذ پاره های

                          کرولال دست خطی از تو یافتم کاغذی تا شده تزئین بخش اتاقم بود.

                          آن را باز کردم و دوباره خوادنم.در صدد برامدم بعد از مدتها

                           سکوت قلبم را به رقص دراورم و خطوط دفتر را سیاه کنم

                           تا شاید بتوانم نامه ایی برای تو بنویسم.

                          اکنون که من بیدار نشسته ام و تو به خواب ناز فرو رفته ایی

                          تا بتوانی خستگی روزانه ات را از تن بیرون کنی و به

                          دست فراموشی بسپاری چند سطر نامه برایت به ارمغان خواهم نوست.

                         ای جیرجیرکهای شب زنده داربه خدا سوگند شما را که سکوت کنید و

                         بگذارید تنها به ناله و وقان خویش ادامه دهم

                         و بگذارید تنها من در درون خوداشک بریزم و

                         تو ای ساعت دیواری از تو هم بیزارم.

                         از این همه تیک تاک های یک نواخت.تو چرا می نالی